longdrink logo

vinkjeDrink water uit een glas

vinkjeSteun goede doelen

vinkjeStop de Arubaanse afvalberg

Unieke natuurwaarden

Unieke natuurwaarden

Aruba heeft een dor en rotsachtig landschap met veel cactussen en de Dividivi-boom. De dividivi (Caesalpinia coriaria) uit de linderbloemenfamilie (Leguminosae) is een boom die in het Caraïbische gebied veel voorkomt. Bekend zijn de exemplaren die door de passaatwind zijn gevormd. Een boom die zo in één richting groeit wordt soms waaiboom genoemd.

Klimaat

De neerslaghoeveelheid van gemiddeld 600 mm is maar iets lager dan het gemiddelde in Nederland, maar door de sterke verdamping in dit warme klimaat, en de concentratie van regen in zware buien (waarbij de meeste regen niet de rotsachtige bodem in trekt maar de zee in spoelt) blijft Aruba toch dor en droog. De Dividivi is een voor Aruba karakteristieke boom die met de wind meegroeit. Er zijn bossen met Dividivi-bomen waarbij alle bomen dezelfde kant op staan.

Het westen van het eiland is relatief vlak. Dat deel van het eiland is ook zeer dichtbevolkt. In het oosten van het eiland, waar het Nationaal park Arikok is, is het heuvelachtiger.

Park Arikok

Het Nationaal park Arikok (Papiaments: Parke Nacional Arikok) is een natuurbeschermingsgebied op Aruba.

Het nationaal park werd officieel bekrachtigd door de overheid in 2000, alhoewel de plannen al sinds de jaren '60 van de 20e eeuw bestonden. In 2003 werd het een stichting en ontving 7,1 miljoen euro van het Europese Ontwikkelingsfonds voor het vervaardigen van haar infrastructuur.[1] Het doel is de conservatie, beheer en bescherming van de Arubaanse flora, fauna en cultuur en het behoud van culturele symbolen binnen het park.[2]

Het park beslaat 18 procent van het eiland, met 34 km² natuurgebied en ligt aan het noordoostelijke deel van Aruba. De belangrijkste delen van het park zijn de ruige heuvels gevormd door vulkanische gestolde lava, de batholitische kwarts-dioriet en tonaliet rotsen en de kalksteenrotsen gevormd door versteend koraal. De grootste en hoogste heuvels van het eiland maken ook deel van het park, de Arikokheuvel, waarnaar het park vernoemd is, is 176 meter hoog en de Jamanotaheuvel is 188 meter hoog. Men vindt ook verschillende baaien (Boca's) aan de ruige noordkust. De Boca Prins en de Dos Playa zijn de meest bekende, en liggen te midden van witte stranden en witte zandduinen.

In het park bevinden zich ook oude plantagehuisjes (kunuku's), vroeger het bezit van de weinige boeren die het eiland kende. De boeren wisten de grond te bewerken in dit barre milieu en gebruikten de natuurlijke materialen uit de omgeving zo optimaal mogelijk. Ook hun huizen werden hiermee gebouwd, deze worden cas di tortogenoemd. Twee van deze huizen zijn gerestaureerd. In het park zijn ook de oudste indianentekens te vinden in verschillende grotten, zoals bij de Fonteingrot.

Jamanota

Het hoogste punt van het eiland is de Jamanota (188 m). De Jamanota vormt met zijn 188 meter hoogte hoogste punt op het eiland Aruba en is zichtbaar van het hele eiland. De berg ligt in het Nationaal park Arikok. Wilde geiten en de ezels lopen er vrij rond. Aan de zuidkust van de berg waar Indianen hun eiland tegen de Fransen verdedigden is het gebied bekend om zijn wilde parkieten. De top is goed bereikbaar via de weg (deels per auto) die naar het verbindingstation op de top leidt.

In en kort na het regenseizoen is de natuur wat groener.

Er is rondom Aruba veel koraalrif waardoor het een aantrekkelijk gebied is om te duiken. Er is ook een aantal scheepswrakken dat voor duikers interessant is. De Arubaanse autoriteiten en de Arubaanse bevolking zijn zich bewust van het feit dat de natuur van Aruba de belangrijkste aantrekkingsbron voor de toeristen is. De bezoekers komen voor spectaculaire stranden, intacte koraalriffen en helder oceaanwater. In totaal kun je 50 verschillende soorten koraal aantreffen in de Caribische Zee bij Aruba.

Koraal

De koraalriffen zijn, zoals de naam al doet vermoeden, opgebouwd uit koraal. Koraal is een mutualistische, symbiotische samenwerking tussen duizenden koraaldiertjes (koraalpoliepen) en miljoenen kalkwiertjes (zooxanthellen) die tezamen een kolonie vormen.

De koraaldiertjes zijn maximaal een paar centimeter groot en geven aan de kalkwiertjes het veilige huisje waarin zij kunnen leven. Als tegenprestatie leveren de kalkwiertjes zuurstof en halen ze kalk uit het zeewater dat nodig is voor het exoskelet van de koraaldiertjes.